تاريخ تحليلي اسلام - نصیری رضی، محمد - الصفحة ١٦٢ -           مهمترين فعاليتهاى امام (عليه السلام) در دوران خلفا
در خطبه سوم مىفرمايد: تا آنكه سومين آن گروه (عثمان) بهپاخاست... خويشاوندان وى نيز قد برافراشتند و مانند شترى كه علف بهارى مىخورد، مال خدا را با تمام دهان خوردند تا آنگاه كه رشتهاش باز شد، كارهاى ناهنجارش به مرگش انجاميد. [١]
مهمترين فعاليتهاى امام (عليه السلام) در دوران خلفا
با توجه به موقعيت و مقتضيات موجود در جامعه اسلامى، مهمترين فعاليتهاى حضرت على (عليه السلام) عبارت است از:
١. تفسير قرآن و حل مشكلات بسيارى از آيات;
٢. پاسخ به پرسشهاى دانشمندان بهويژه دانشمندان اهل كتاب; [٢]
٣. بيان حكم شرعى رويدادهاى نوظهور و قضاياى پيچيدهاى كه قضات از داورى درباره آن ناتوان بودند;
٤. پرورش انسانهاى برخوردار از ضمير پاك و روح آماده و تربيت شاگردانى مانند عبداللهبنعباس و افرادى چون ابوذر، مقداد، عمار، مالكاشتر، كميل، ميثمتمار، حبيببنمظاهر و مسلمبنعوسجه، تا بتوانند در پرتو رهبرى امام (عليه السلام) آنچه با ديده ظاهرى نمىتوان ديد با ديده دل و چشم باطن دريابند.
٥. كوشش براى تأمين زندگى بينوايان و درماندگان; حضرت با دست خود باغ و قنات پديد مىآورد و در راه خدا وقف مىكرد; به كار كشاورزى بسيار بها مىداد و مىفرمود: نزد خدا، كارى محبوبتر از كشاورزى نيست. [٣]
٦. شركت در نشستهاى رايزنى خلفا و ارائه صادقانه راهحلها; هرگاه دستگاه خلافت در مسائل سياسى و مشكلات اجتماعى با بنبست روبهرو مىشد، امام (عليه السلام) مشاورى مورد اعتماد بود كه با واقع بينى خاصى مشكلات را از راه برمىداشت و مسير كار را معين مىكرد.
[١] نهجالبلاغه ، خطبه ٣ و ٢٤ و ر.ك: سيرى در نهجالبلاغه ، مرتضى مطهرى، صص ٢٠٠ ـ ١٥٠.
[٢] ر.ك: حلية الاولياء ، ج ١، ص ٧٢ و الارشاد ، ص ١٠٦.
[٣] بحارالانوار ، ج ٢٣، ص ٢٠.