تاريخ تحليلي اسلام - نصیری رضی، محمد - الصفحة ١٠٩ -           بسم الله الرحمن الرحيم از محمد فرزند عبدالله به هرقل بزرگ

بايد در برابر قيصر سجده كنى و گرنه به تو اعتنا نخواهد كرد. سفير پيامبر (صلى الله عليه وآله) گفت: من از طرف صاحب رسالت مأمورم به قيصر ابلاغ كنم كه جز خداى يگانه كسى مورد پرستش واقع نگردد، با اين مأموريت چگونه مى‌توانم در برابر غيرخدا سجده كنم؟!

‌ وقتى زمامدار خردمند روم نامه را خواند، احتمال داد نويسنده نامه همان موعود انجيل و تورات باشد; بدين سبب در پى تحقيق برآمد. سپس دحيه را خواست، او را بسيار احترام كرد و پاسخ نامه پيامبر (صلى الله عليه وآله) را با هديه‌اى به مدينه ارسال كرد.

‌ با توجه به برخى از آيات كه در آغاز بحث ذكر شد و نيز نامه‌هاى فوق، كه بخش بسيار كوچكى از نامه‌هاى پيامبر (صلى الله عليه وآله) است، آيا اين نظر كه محمد از هنگام بعثت تا زمان وفات، تنها عرب‌ها را به اسلام دعوت كرد و عموميت رسالت محمد (صلى الله عليه وآله) بعدها به وجود آمده، صددرصد مغرضانه نيست؟

پيام‌هاى

دعوت [١]

به امپراطورى روم

هرقل

پيك: دحيه كلبى

محتواى نامه:

ـ دعوت به هدايت و اسلام

ـ دعوت به توحيدوپرهيز ازشرك

ـ امنيتوآسايش‌درسايه‌اسلام‌آوردن

ـ به عهده نگرفتن وبال و گناه ديگران

ـ دعوت به مشتركات اديان

به امپراطورى ايران

خسروپرويز

پيك: عبدالله خزاعه عمهمى

محتواى نامه:

ـ دعوت به پرستش خداى يگانه

ـ ايمان به رسول‌خدا (صلى الله عليه وآله)

ـ تضمين امنيت در تحت لواى اسلام

ـ پرهيز از عهده گرفتن گناه

ديگران

ـ جهانى بودن دعوت اسلام

به پادشاه حبشه

نجاشى

پيك: عمرو بن اميه ضمرى

محتواى نامه:

ـ دعوت به اطاعت از خداى يكتا

ـ‌دعوت‌به‌پيروى‌ازرسول‌خدا (صلى الله عليه وآله)

ـ پرهيز از هواى نفس و تكبر

ـ شهادت به پيامبرى حضرت عيسى‌مسيح (عليه السلام)

ـ گواهى‌به‌طهارتوپاكى‌آن‌حضرت