پرسيد: اين‌دو فرزند من نزد تو محبوب‌ترند يا حسن و حسين (عليهما السلام) فرزندان على‌بن‌ابى‌طالب؟ ابن سكيت از اين مقايسه بى‌مورد سخت برآشفت و بى‌درنگ گفت: به خدا سوگند، قنبر، غلام على (عليه السلام) ، در نظر من از تو و فرزندانت برتر است. اين سخن، خليفه را آشفته ساخت و سبب قتل ابن‌سكيت شد.

‌ ٥‌. اخراج شيعيان از دستگاه دولتى و خدشه‌دار كردن موقعيت آنان در اذهان عمومى;

‌ ٦‌. قراردادن شيعيان در فشارهاى اقتصادى بسيار شديد و بى‌سابقه;

‌ ٧. صرف حجم گسترده‌اى از بيت‌المال براى تشريفات، مراسم سلطنتى و احداث كاخ‌هاى با شكوه. او براى احداث يكى از كاخ‌هايش بيش از ٢٠ ميليون درهم هزينه كرد و مخارج جشن ختنه‌كنان فرزندش ٨٦ ميليون درهم شد. [١] ‌مسعودى‌، مورخ مشهور، مى‌نويسد: در هيچ زمانى مانند دوران حكومت متوكل پول خرج نمى‌شد. [٢]

‌ ابوبكرخوارزمى، نويسنده معروف عصر آل‌بويه، در اين زمينه مى‌نويسد:

پيشوايى از پيشوايان هدايت و سيدى از سادات خاندان نبوت از دنيا مى‌رود، كسى جنازه‌اش را تشييع نمى‌كند و...; اما چون دلقك، مسخره‌اى از آل‌عباس بميرد، تمام قاضيان حكومت و چهره‌هاى سرشناس در تشييع جنازه‌اش حاضر مى‌شوند و واليان برايش مجلس سوگوارى برپا مى‌كنند. دهريان و سوفسطاييان از شر آل‌عباس ايمن‌اند; ولى شيعيان به قتل مى‌رسند و هركس نام پسرش على باشد خونش ريخته مى‌شود. چون شاعر شيعه در مناقب وصى و معجزه‌هاى نبى شعر بگويد، زبانش بريده و ديوانش پاره مى‌گردد...‌. علويان را از يك وعده خوراك بازمى‌دارند، درحالى‌كه خراج مصر، اهواز، صدقات حرمين شريفين و حجاز به‌مصرف خنياگرانى مانند ابن‌ابى‌مريم و ابراهيم‌موصع و ابن‌جامع‌سهمى و... مى‌رسد. متوكل‌عباسى ١٢ هزار كنيز داشت. اموال خالص و پاكيزه خراج، تنها به‌مصرف دلقك‌ها و مهمانى‌هاى سگ‌بازان و... مى‌رسيد. فرزندان فاطمه(عليهم السلام) از شدت فقر با مرگ روبه‌رويند; يكى شمشير خود را گرو مى‌نهد و ديگرى جامه‌اش را مى‌فروشد. آنان، جز اين‌كه جدشان پيامبر، پدرشان وصى، مادرشان فاطمه، مادرمادرشان خديجه، مذهب‌شان ايمان به‌خدا و راهنماى‌شان قرآن است گناهى ندارند. من درباره قومى كه تربت و قبر امام حسين(عليه السلام) را شخم زدند، چه بگويم...‌. [٣]

[١] تاريخ اليعقوبى ، ج ٣، ص ٢٢٣.

[٢] مروّج‌الذهب ، ج ٤، ص ٤٠.

[٣] سيره پيشوايان ، صص ٥٩٦ ـ ٥٩٢‌.