ج- نظر بر اينكه حقيقت توبه ندامت و پشيمانى از گناه است و آن از امور قلبى و باطنى مى‌باشد نه ظاهرى، لذا در تحقق توبه، مجرّد تلفظ به استغفار كفايت نمى‌كند [١] بنابراين در فرض سؤال تا اطمينان به عادل شدن مجدّد او پيدا نكنيد اقتداى به او صحيح نيست.

س ٨٩- بعضى از برادران اهل علم با اينكه از معلومات بالايى برخوردار هستند، ولى معمّم نشده‌اند آيا امامت جماعت براى آنها جايز است؟

ج- چنانچه معمّم وجود نداشته باشد امامت غير معمّم اشكالى ندارد ولى با وجود معمّم خالى از اشكال نيست، مخصوصاً در مساجد و اگر امامت غير معمّم موجب هتك باشد، حرام و جايز نيست.

س ٩٠- گاهى اوقات امام جماعت براى نماز حاضر نمى‌شود، آيا جايز است يكى از مؤمنين از افراد عادى به عنوان امام انتخاب شود؟

ج- بلى، اگر واجد شرايط امامت باشد، و روحانى ديگرى وجود نداشته باشد، مانعى ندارد.

س ٩١- مرجعى اجازه داده است كه زن مى‌تواند امام جماعت خواهران شود، آيا مقلدين امام و حضرت عالى مى‌توانند به ايشان اقتدا كنند؟

ج- هركس موظف است طبق نظر مرجع تقليد خود عمل كند، لذا كسانى كه از امام و اين جانب تقليد مى‌كنند، بنابر احتياط واجب نمى‌توانند به آن خانم اقتدا كنند، بلى چون اين مسأله فتوا نيست مى‌توانند به مرجع ديگر

[١]- اعلم أن اهمّ الأمور و اوجب الواجبات التوبة من المعاصى و حقيقتها الندم و هو من الأمور القلبية و لا يكفى مجرّد قوله أستغفر اللَّه الخ (عروة الوثقى، فصل فى احكام الاموات).