صورت پيوند، عرفاً بيضه شخص گيرنده محسوب مى‌شود و فرزند ملحق به او است، بلى اگر قبل از التيام و اتحاد با بدن گيرنده، نطفه‌اى از او منعقد شود، ظاهراً فرزند ملحق به دهنده بيضه است و در عين حال بايد احتياط كرد.

س ٢٨٩- از آنجا كه پيوند اعضاى شخص زنده به زنده موجب ضرر جزئى يا غير جزئى فرد دهنده مى‌شود، آيا بخاطر نجات جان ديگرى اقدام به چنين كارى مجاز است؟

ج- در مواقع ضرورت و حفظ جان، ضرر جزئى مانع نمى‌شود.

س ٢٩٠- آيا نزديكان سببى و نسبى متوفى يا مقتول مى‌توانند اجازه دهند كه عضوى از اعضاى ميت به ديگرى پيوند زده شود يا در تشريح استفاده شود؟

ج- خير، آنها چنين حقى را ندارند، ولى اگر وصيت كرده باشد در موارد ضرورى مى‌توان اين كار را انجام داد.

س ٢٩١- پزشكى براى انجام كارهاى تحقيقاتى بايد بيماران زن را معاينه كند، آيا اين كار جايز است؟

ج- در فرض سؤال كه معالجه بيماران حتى در آينده، منوط به معاينات فعلى باشد، اشكال ندارد، ولى لازم است به مقدار ضرورت اكتفا شود.

س ٢٩٢- آيا لمس و نظر به اعضاى داخل بدن نامحرم (مانند كبد و روده و ...) در حكم لمس و نظر ظاهر بدن است؟

ج- ظاهراً در عدم جواز نظر و لمس فرقى بين اعضاى ظاهر و داخل بدن نيست، ولى همانگونه كه در عروة الوثقى، مسأله ٤٥، احكام نكاح آمده، نظر به مثل دندان آن هم بعد از جدا شدن از بدن جايز است.

س ٢٩٣- به منظور پيشرفت علم داروسازى و اطمينان از تأثير آن در بدن نياز