س ١٢١- خانمى از اهل سنت مستبصره و شيعه شده و با توجه به اينكه بلوغ زن در نزد عامه ديدن عادت زنانه است و نه تمام شدن ٩ سال قمرى، لذا نماز و روزه‌هاى خود را در فاصله ٩ سالگى تا زمان ديدن عادت نخوانده است، آيا بايد آنها را قضا كند؟

ج- بلى، نماز و روزه‌هاى اين مدت را كه از او فوت شده بايد قضا كند.

س ١٢٢- شخصى مى‌خواهد در بعضى از شبها، خصوصاً شبهاى قدر يك شبانه روز نماز قضا بخواند به اين نيت كه اگر خودش نماز قضا دارد، براى خودش باشد و برئ الذّمة شود و اگر خودش نماز قضا ندارد براى پدرش باشد و الّا براى مادرش باشد، و اگر آنها هم قضا ندارند، مثلًا براى خواهرش باشد، آيا چنين نمازى با اين نيت صحيح است؟

ج- بلى چنين نماز و عبادتى با اين نيت ظاهراً صحيح است‌ [١] و اقتدا كردن‌

[١]- لأنّ الترديد فى المنوىّ دون اصل النيّة و بعبارة اخرى تكفى النيّة الإجمالية و مقتضى الإطلاقات الصّحة فى الصلاة و غيرها من العبادات مطلقا كما قال السيد (ره) فى العروة الوثقى- فى كتاب الزكاة- ختام فيه مسائل متفرقة «الثانية عشر»: إذا شك في اشتغال ذمّته بالزكاة فأعطى شيئاً للفقير و نوى أنَّه إن كان عليه الزكاة كان زكاة و إلّا فإن كان عليه مظالم كان منها، و إلّا فإن كان على أبيه زكاة كان زكاة له و إلَّا فمظالم له، و إن لم يكن على أبيه شى‌ء فلجدّه إن كان عليه و هكذا فالظاهر الصحَّة.