ج- در حال خواب، تكليف ساقط است، اما اگر بيدار نكردن افراد، سبك شمردن و بى‌اعتنايى به نماز تلقى شود، بايد آنها را بيدار كرد و همينطور اگر خود آنها رضايت داشته باشند.

س ٦- معمولًا اشخاص كارگر كه اول وقت عازم رفتن سر كار هستند، بدون اينكه يقين به دخول وقت پيدا كنند، به صِرف ديدن ساعت يا شنيدن اذان، نماز خود را مى‌خوانند، آيا صحيح مى‌باشد؟

ج- اگر يقين به دخول وقت پيدا كنند، يا دو شاهد عادل، شهادت به دخول وقت دهند، يا مؤذنِ موثقِ وقت‌شناس اذان بگويد؛ مى‌توانند نماز بخوانند ولى اگر شك در دخول وقت دارند، بايد صبر كنند.

س ٧- شخصى به گمان اينكه وقت نماز ظهر گذشته است، قصد نماز عصر كرد و بعد از نماز متوجه شد كه براى نماز ظهر لااقل به مقدار يك ركعت وقت داشته است، آيا نيّت كند نمازى كه خوانده ظهر باشد و مجدداً نماز عصر را بخواند، يا وظيفه‌اى ديگر دارد؟

ج- در فرض سؤال چهار ركعت نماز به قصد ما فى الذمه و بدون نيت ظهر يا عصر بخواند، كفايت مى‌كند.

س ٨- شخصى در اثر بيمارى و عوارض جسمانى مجبور است هميشه به رو بخوابد. وظيفه او در نماز از جهت رو به قبله بودن چگونه است؟

ج- در فرض سؤال طورى بخوابد كه سر او رو به قبله باشد. [١]

س ٩- آيا نماز زن با پوشش بدن‌نما صحيح است؟

[١]- بطورى كه اگر خودش بطور معمول برخيزد و بنشيند، صورت او به سمت قبله قرار مى‌گيرد، ضمناً اين فرع در كتب مربوطه به نظر نرسيد.