س ٢٣٣- در قبرستان قديمى به گمان اينكه استخوانهاى قبلى پوسيده و خاك شده است، جهت دفن جنازه‌اى، قبر كندند و اتفاقاً ديدند كه استخوانهاى قبلى موجود است، وظيفه چيست؟ و فعلًا كه نبش واقع شده، آيا جايز است جنازه موجود را در آن قبر دفن كنند؟ البته قبرستان عمومى و قديمى است و صاحب قبر نامعلوم است.

ج- نبش قبر جايز نبوده و تا يقين به خاك شدن جنازه و استخوانهاى قبلى حاصل نشود نبايد نبش كنند، ولى فعلًا كه چنين اتفاقى افتاده است، در فرض سؤال بايد استخوانهاى قبلى را دفن كنند و دفن جنازه فعلى هم در آن قبر مانعى ندارد.

س ٢٣٤- اگر ده نفر را در يكجا دفن كنند و بعد از دفن معلوم شود يكى از آنها بدون غسل دفن شده، تكليف چيست؟

ج- در فرض مذكور كه نبش قبر مستلزم عسر و حرج و موجب هتك و بى‌احترامى به اموات مى‌شود، وظيفه‌اى نداريد.

س ٢٣٥- قبر يكى از بزرگان در محل نامناسبى قرار گرفته است يا در مسير خيابان واقع شده است، آيا جايز است اطراف قبر او را خالى كرده و قبر را با وسايل جديد بدون اينكه نبش قبر شود، به محل مناسبى منتقل كنيم؟

ج- در فرض سؤال كه نبش قبر صدق نمى‌كند، مانعى ندارد و چنانچه بقاء قبر در آن مكان مستلزم هتك ميت باشد انتقال به نحو مذكور راجح و در بعضى موارد لازم است.

نماز وحشت‌

س ٢٣٦- آية الكرسى در نماز وحشت تا كجا خوانده شود؟

ج- بنابر احتياط واجب تا «... أُولئِكَ اصْحابُ النّارِ هُمْ فيها خالِدونَ» بخوانند.