س ١٤٧- اگر انسان از طريق اخبار دسته‌جمعى يا از قواعد علمى و نجومى مطلع شد كه روز بعد خورشيد يا ماه مى‌گيرد و اتفاقاً در وقت گرفتگىِ آنها غافل شد يا خواب بود و پس از آنكه كاملًا بازشد يادش آمد يا بيدار شد، آيا بايد نماز آيات بخواند؟

ج- در فرض سؤال اگر تمام خورشيد يا ماه گرفته بوده، بايد قضاى نماز آيات را بخواند و الّا واجب نيست، بلى اگر قبلًا علم پيدا كرده كه فلان وقت خورشيد يا ماه مى‌گيرد و در آن وقت غافل شد يا خواب بود، در اين صورت بنابر احتياط قضاى نماز آيات را بخواند و لو اينكه تمام آنها نگرفته بوده است.

س ١٤٨- اگر بعد از ظهر ثابت شود كه عيد فطر است، آيا جايز است نماز عيد را روز بعد اقامه كنند؟

ج- در فرض سؤال اقامه آن رجاءً مانعى ندارد.

روزه‌

س ١- شخصى پيش از اذان صبح جنب بوده و نمى‌دانسته است آيا مى‌تواند بعد از اذان صبح با همان جنابت، نيت روزه قضاى ماه رمضان و يا غيره كند؟

ج- بنابر اقوى‌ بقاء غير عمدى بر جنابت در خصوص قضاى روزه ماه رمضان موجب بطلان است و لذا در فرض سؤال نمى‌تواند نيت قضاى رمضان كند و صحيح نيست، ولى نسبت به غير آن مضرّ و مبطل نيست، لذا در فرض سؤال مى‌تواند نيت روزه ديگرى كند و صحيح است.

س ٢- شخصى جنب بوده و عمداً با حال جنابت باقى مانده است تا اذان صبح شده، يا جنب بوده و خواب مانده است، فعلًا كه قبل از ظهر است آيا مى‌تواند نيت روزه استيجارى كند؟

ج- در فرض سؤال ظاهراً نيت روزه استيجارى اشكال ندارد، ولى خلاف احتياط است.

س ٣- بين مسأله ١٦٤٤ رساله توضيح المسائل با استفتائى كه در جامع المسائل از آن حضرت نقل شده تناقضى وجود دارد و آن اينكه در جامع المسائل نيت خوردن روزه را مبطل دانسته‌ايد و حال آنكه در رساله‌