درمان را شروع كند و شرعاً جايز نيست بيمار را رها كند و اگر تقصير نكند، ظاهراً مسئول ديه نخواهد بود، هرچند در صورت امكان از حاكم شرع يا نماينده او اجازه بگيرد.

س ٢٨١- خانمى را عمل جراحى كرده‌اند و در هنگام عمل، در اثر اختلال در وسائل و دستگاههاى مربوطه، يا در اثر حواس‌پرتى و اشتباه پزشكِ جراح و اطرافيان او، لطمه‌اى به خانم بيمار وارد شده و پس از مدّتى كه بيمار متحمّل خسارات روانى و جسمى و مالى شده است، متوجه شده‌اند كه منشأ آن اختلال در وسائل مربوطه يا در اثر بى‌مبالاتى و اشتباه پزشك و هم‌دستان او بوده است، آيا در چنين مواردى پزشك، ضامن خسارات وارده هست؟

ج- اگر خسارات وارده مستند به پزشك و اطرافيان او باشد ضامن هستند و حتى اگر اخذ برائت هم كرده باشد ولى در اثر عدم تنظيم و مرتب كردن وسايل و دستگاههاى عمل جراحى، يا در اثر تقصير و اشتباه، سبب لطمه و خسارت شده باشند، ضامن هستند و بايد بيمار را از خود راضى كنند، همانگونه كه در جلد اول جامع المسائل، ص ٥٨٩ به آن اشاره شده است.

س ٢٨٢- در همه درمانهاى دندانپزشكى كه توسط دانشجو انجام مى‌شود (وظايف آموزشى) چون كار عملى است، گاهى باعث خسارت و بعضى اوقات موجب از بين رفتن دندان يا عوارض ديگر مى‌شود، در اين صورت چه كسى ضامن مى‌باشد؟

ج- در اين صورت شخص مباشر ضامن است يعنى خود فردى كه به دندان آسيب رسانده است.

س ٢٨٣- پزشك اشتباهاً به جاى دندان خراب دندان سالم را كشيده است، آيا بايد ديه بدهد؟