ج- اگر آن چيز را، صاحبش در كارى كه شرط آن طهارت واقعى است استعمال مى‌كند، مثل خوردن و آشاميدن و آب وضو و غسل، واجب است نجس بودن آن را به صاحبش بگويد، اما اگر شرط استعمال آن طهارت واقعى نيست، مثل نجس بودن لباس يا فرش، لازم نيست بگويد، اگر چه بداند صاحبش در آن يا روى آن نماز مى‌خواند.

س ٩٨- چيزى است كه احتمال نجس بودن آن را مى‌دهم و شايد با تجسّس و سؤال، نجس بودن آن معلوم شود، آيا تجسّس و سؤال لازم است؟

ج- اگر حالتِ سابق آن را از جهت پاكى و نجسى نمى‌دانيد و طهارت يا نجاست آن مشكوك است، تجسّس و سؤال لازم نيست و محكوم به طهارت است.

وسواسى‌

س ٩٩- به چه كسى وسواسى گفته مى‌شود و حكم آن چيست؟

ج- كسى كه از حدّ متعارف خارج شود وسواسى است و نبايد به وسوسه اعتنا كند، وسواس و وسوسه از شيطان است و جايز نيست.

س ١٠٠- وظيفه وسواسى چيست و راه نجات او چه مى‌باشد؟

ج- وظيفه او بى‌اعتنايى است و بايد در مسائل طهارت نجاست، وضو و غسل مثل متعارف مردم عمل كند و با بى‌اعتنايى مكرر اين حالت را از خود رفع و برطرف كند.

س ١٠١- شخصى است كه زياد شك مى‌كند و همه چيز را نجس مى‌داند، در مهمانى‌ها غذا را نجس مى‌داند، در و ديوار را نجس مى‌داند، و ... آيا چنين‌