ج- از امام صادق عليه السلام نقل شده كه فرمود هنگام سر بريدن عقيقه بگوييد: «وَجَّهْتُ وَجْهِىَ لِلّذى‌ فَطَر السَّماوات وَ الأَرضَ حَنيفاً مُسْلماً وَ ما أَنَا مِنَ المُشْركينَ انَّ صَلاتي وَ نُسُكى‌ وَ مَحْياىَ وَ مَماتى‌ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمينَ، لا شَريكَ لَهُ‌ وَ بِذلِكَ أُمِرْتُ‌ وَ انَا مِنَ الْمُسْلِمينَ، اللَّهُمَّ مِنْكَ وَ لَكَ بِسْمِ اللَّهِ وَ اللَّهُ اكْبَرُ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلى‌ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمدٍ، اللَّهُمَّ لَحْمُها بِلَحْمِهِ وَ دَمُها بدمِهِ وَ عَظْمُها بِعَظْمِهِ وَ شَعْرُها بِشَعْرهِ وَ جِلْدُهَا بِجِلْدِهِ اللَّهُمَّ اجْعَلْها وِقاءً» و نام نوزاد را ببريد و حيوان را ذبح كنيد. [١]

س ٣٩- گوشت عقيقه را به چه صورتى مصرف كنيم؟

ج- بهتر است عقيقه را بطور ساده با آب و نمك به پزند و حدّ اقل ده نفر از مؤمنين را دعوت كنند تا از آن بخورند و براى نوزاد دعا كنند و مى‌توانند گوشت آن را بصورت خام يا پخته تقسيم كنند. مكروه است كه مادر و پدر و خواهر و برادر نوزاد (عائله پدر نوزاد) از عقيقه بخورند و كراهت، نسبت به مادر بيشتر است. نيز شكستن استخوانهاى عقيقه مكروه است و چنانچه بخواهند گوشت آن را بصورت خام تقسيم كنند بهتر است طورى قطعه‌قطعه كنند كه استخوانهاى آن شكسته نشود گرچه شكستن هم اشكالى ندارد. ضمناً استحباب دفن كردن استخوانهاى عقيقه و بعضى از كارهايى كه در بعضى جاها مرسوم و معروف است، ثابت نشده و مدركى ندارد.

[١]- وسائل، ج ١٥، ص ١٥٥.