به آن‌ها بنماياند و توبه آن‌ها را بپذيرد. و در نهايت از خداوند طلب كردند، كه از همين نسل و در ميان همين ذريّه فرمانبردار، انسانى را به پيامبرى برانگيزد، تا هدف نهايى از بناى كعبه، كه تعليم كتاب و تزكيه جان‌هاست، تحقق يابد. بر اين اساس، روشن مى‌شود، كه پيامبر صلى الله عليه و آله از ذرّيه ابراهيم و اسماعيل است. جالب اين كه، آن چه را ابراهيم و اسماعيل براى خود طلبيدند، براى ذريّه خويش نيز، طلب كردند. «... وَ اجْعَلْنَا مُسْلِمَيْنِ لَكَ وَ مِن ذُرّيَّتِنَآ أُمَّةً مُّسْلِمَةً لَّكَ ...».

«مِنْ» در «مِن ذُرّيَّتِنَآ» براى تبعيض است؛ يعنى برخى از ذرّيه، نه همه آن‌ها؛ چرا كه ابراهيم خود مى‌دانست كه همه ذريّه او به لحاظ «تسليم خدا بودن»، نمى‌توانند مرتبه تسليمِ ابراهيم و فرزندش اسماعيل را دريابند. و اكنون بايد ديد، برخى از ذريّه، كه ابراهيم از شايستگى آن‌ها براى تسليم آگاه بود، چه كسانى هستند؟ به تعبير ديگر اين گروه ممتاز، كيانند كه با ابراهيم و اسماعيل، و همين طور، با پيامبر صلى الله عليه و آله در مصافِ تعبّد و تسليم، همراهند؟ آيا همه امت‌اند؟ هرگز؛ چرا كه بسيارى از آنان به راه نفاق رفته و بسيارى ديگر ...

آرى، اينان، همان نخبگان و برجستگانى هستند، كه پيامبر صلى الله عليه و آله پس از بر انگيخته شدن، بى‌هيچ واسطه‌اى به تعليم و تربيت و باليدن آنها پرداخته است.

اين پرسش كه اين گروه ممتاز و به تعبير ديگر «امت راستين محمّد» كه در نيايش ابراهيم و اسماعيل، مطرح بوده‌اند، چه كسانى هستند، ذهن و دل بسيارى از مسلمانان را، به خود مشغول كرده بود، از اين رو، ابو عمرو زُبيرى گويد، به ابو عبداللَّه، امام صادق عليه السلام عرض كردم:

«اخْبِرْنِي عَنْ امَّةِ مُحَمّد صلى الله عليه و آله مَنْ هُمْ؟ قالَ: امَّةُ مُحَمَّد بَنُو هَاشِمَ خَاصّةً، قُلتُ: فَمَا الْحُجَّةُ فِي امَّةِ مُحَمَّدٍ انَّهُمْ اهْلُ بَيْتِهِ الّذِينَ ذَكَرْتَ دُونَ غَيْرِهِم؟ قَالَ: قَوْلُ اللَّهِ عَزّوَجَلَّ: «وَ إِذْ يَرْفَعُ إِبْرَ هِيمُ الْقَوَاعِدَ مِنَ‌