پاسداران وحى - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٢٤٨ - گذرى بر احاديث اهل بيت عليهم السلام

اين (عبداللَّه بن زبير) به من مى‌گويد: كبوترى از كبوتران حرم باش؛ يعنى معتكف خانه خدا باش و از مكّه بيرون مرو؛ در حالى كه اگر در فاصله يك زراع از حرم كشته شوم، دوست‌تر دارم تا در فاصله يك وجب. و اگر در سرزمين طف كشته شوم، دوست‌تر دارم از اين كه در حرم كشته شوم.

پرسش پر شگفتِ عبداللَّه فرزند زبير، حاكى از آن است كه او نيز، دست كم، احتمال ترورِ امام عليه السلام را در كنار كعبه داده است و امّا امام عليه السلام در پاسخ او فرمود:

احتمال ترور نه؛ بلكه قطع به ترور دارم. از اين رو، دوست دارم كه در كناره فرات كشته شوم، تا حرمت حرم با ترورِ من، هتك نشود.

٣. امام باقر عليه السلام فرمود:

كَتَبَ الحُسَينُ بنُ عَلِيّ مِنْ مَكَّةَ الى‌ مُحَمَّدِ بنِ عَلِىٍّ: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ، مِنَ الحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ الى‌ مُحَمَّدِ بنِ عَلِيٍّ وَمَنْ قِبَلُهُ مِنْ بَنِي هاشِمَ، أَمَّا بَعدُ فَانَّ مَنْ لَحِقَ بِي اسْتُشْهِدَ، وَمَنْ لَمْ يَلْحَقْ بِي لَمْ يُدْرِكِ الفَتْحَ، وَالسَّلامُ. [١]

حسين بن على عليه السلام از مكّه به محمّد بن على (محمّد حنفيه) نوشت: به نام خداوند بخشنده مهربان، نامه‌اى است از حسين بن على به محمّد بن على و بنى هاشم كه با او هستند، هر كس با من آيد شهادت يابد (شهيد شود) و آن كه با من نيايد به پيروزى نخواهد رسيد. والسلام.

[١]. همان، ص ٧٦؛ بحار الانوار، ج ٤٥، ص ٨٧. مايه شگفتى است، كه بنى هاشم با آن كه شمارشان كم نبود به جز تنى چند از دودمان ابوطالب با وى همراه نشدند! چرا؟ آيا مى‌دانستند كه سفر حسين عليه السلام راه شهادت است نه راه حكومت؟ آيا مى‌دانستند كه حسين عليه السلام كشته مى‌شود و آن‌ها به طمع دنيا و آرزوى دولت از آن حضرت كناره‌گيرى مى‌كردند؟ هر چند آرزو را به گور بردند.