پاسداران وحى - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٢٣ - ضرورت وجود امام در هر عصر و روزگار

بدعت‌ها و ضامن اصالت‌هاى آن است و عهده‌دارِ تفسير و تأويل حقايق قرآن و تبيين شريعت و تعليم حلال و حرام و تشخيص حق از باطل، و حجّت خدا در زمين است، همواره يك ضرورت است:

«إِنَّمَآ أَنتَ مُنذِرٌ وَ لِكُلّ قَوْمٍ هَادٍ». [١]

تو بيم‌دهنده‌اى و بس، و هر گروهى را رهبرى است.

از امام محمّد باقر عليه السلام درباره سخن خداى عزيز و جليل: «إِنَّمَآ أَنتَ مُنذِرٌ وَ لِكُلّ قَوْمٍ هَادٍ» روايت شده است كه فرمود:

رسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله المُنذِرُ، وَ لَكُلِّ زَمانٍ مِنَّا هَادٍ يَهْدِيهِمْ إلى‌ مَا جَاءَ بِهِ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه و آله، ثُمَّ الهُدَاةُ مِن بَعدِهِ: عَلِيُّ، ثُمَّ الأوصِياءُ واحِدٌ بَعدَ وَاحدٍ. [٢]

«منذر» رسول خدا صلى الله عليه و آله است. و براى هر زمانى هدايت كننده‌اى از ماست كه مردم را به سوى آن چه پيامبر خدا آورده است، هدايت مى‌كند و هدايت‌كنندگانِ پس از رسول خدا صلى الله عليه و آله: على عليه السلام و سپس اوصياى او، يكى پس از ديگرى هستند.

افزون بر اين، بررسى ساختار جوامع بشرى و ضرورت وجودِ قانون، وجود مستمر و همواره امام را مى‌طلبد. فضل بن شاذان، كه خود از تربيت‌يافتگان مكتب حضرت رضا عليه السلام و از نظريّه‌پردازانِ كلامى شيعى است، در مواقع مختلف مطالب بسيارى را در علل مقرّرات دينى و فلسفه فرائض اسلامى از آن حضرت فرا گرفته است و سپس براى استفاده عموم آنها را در شكل پرسش و پاسخ تنظيم‌

[١]. رعد، آيه ٧.

[٢]. اصول كافى، ج ١، ص ١٩٢؛ و نور الثقلين، ج ٢، ص ٤٨٣.