پاسداران وحى - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ١٤٥ - فصل پنجم آيه اصطفاء (بِهْ گزينى)

«إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَى‌ ءَادَمَ وَنُوحًا وَءَالَ إِبْرَ هِيمَ وَءَالَ عِمْرَ نَ عَلَى الْعلَمِينَ * ذُرّيَّةَم‌بَعْضُهَا مِن‌بَعْضٍ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ». [١]

همانا خداوند آدم و نوح و خاندان ابراهيم و خاندان عمران را بر جهانيان برگزيد؛ فرزندانى كه برخى شان از برخى ديگرند. [٢] و خدا شنوا و داناست.

اصطَفَى‌ اصْطِفاءً: از ريشه- ص، ف، و- آن چيز را انتخاب كرد، برگزيد، خالص‌ترين و ناب‌ترين و بهترين چيزى را برداشت. برگزيده آن را، به دست آورد. گفته شده است اگر بدون حرف جرّ به كار رود به معناى، خالصِ هر چيزى است. خداوند درباره حضرت مريم فرمود: «إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَل- كِ وَطَهَّرَكِ»؛ [٣] خدا تو را برگزيد و پاك گردانيد».

«طَهَّرَكِ»، يعنى پاك گردانيد. و هماهنگى سياق دليل آن است كه «اصطفا» بدون حرف جرّ؛ يعنى برگزيد و خالص نمود. و هر گاه كه با «من» به كار رود به معناى آن است كه از ميان عده‌اى، كسى را برگزيد و انتخاب كرد: «ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْكِتبَ الَّذِينَ اصْطَفَيْنَا مِنْ عِبَادِنَا»؛ [٤] سپس اين كتاب قرآن را به كسانى از

[١]. آل عمران، آيات ٣٣ و ٣٤.

[٢]. ذريّة بعضها من بعض. فرزندانى كه از پدران برگزيده زاده شده‌اند و در پاكى همانند يكديگرند.

[٣]. آل عمران، آيه ٤٢.

[٤]. فاطر، آيه ٣٢.