پاسداران وحى - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ١٥١ - آل ابراهيم كيانند؟

هر آينه نزديكترين مردم به ابراهيم كسانى‌اند كه او را پيروى مى‌كردند. و اين پيامبر و آنان كه [به اين پيامبر] ايمان آوردند، و خدا دوست و كار ساز مومنان است.

آرى، آيين حنيف ابراهيم عليه السلام را بايد از قرآن كريم دريافت كرد. متوليّان آئين و پيروان حضرت موساى كليم و عيساى مسيح پيرايه‌هاى بسيار بر آئين اين دو پيامبر بزرگ، كه وارث آموزه‌هاى ابراهيم‌اند، بسته‌اند، تا آنجا كه خداى تعالى در قرآن كريم، وصف «يهوديت» و «نصرانيّت» را، وراى پيروىِ حضرت موسى و عيسى دانست و ابراهيم عليه السلام را بيگانه از هر دو آيين تحريف شده، شناساند:

«مَا كَانَ إِبْرَ هِيمُ يَهُودِيًّا وَلَا نَصْرَانِيًّا وَلكِن كَانَ حَنِيفًا مُّسْلِمًا وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ». [١]

ابراهيم نه جهود بود و نه ترسا؛ بلكه حقّ‌گرايى مسلمان بود، و از مشركان نبود.

پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله به على عليه السلام فرمود:

يَا عَلِيُّ، انْتَ مِنْ ائِمّةِ الهُدى‌، وَ اوْلادُكَ (اوْلادي خ ل) مِنْكَ، فَانتُمْ قَادَةُ الْهُدَى‌ وَ التُّقى‌، وَالشَّجَرَةُ الَّتي انَا اصْلُها وَ انْتُمْ فَرْعُها، فَمَنْ تَمَسَّكَ بِهَا فَقَد نَجَا، وَ مَن تَخَلَّفَ عَنْهَا فَقَدْ هَلَكَ وَ هَوى‌، وَ انْتُمْ الَّذِينَ‌

[١]. همان، آيه ٦٧.