پاسداران وحى - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ١٦٤ - نگاهى به آياتِ غيب

«قُل لَّآأَقُولُ لَكُمْ عِندِى خَزَآ ل نُ اللَّهِ وَلَآ أَعْلَمُ الْغَيْبَ وَلَآ أَقُولُ لَكُمْ إِنّى مَلَكٌ إِنْ أَتَّبِعُ إِلَّا مَا يُوحَى‌». [١]

بگو: من شما را نمى‌گويم كه گنجينه‌هاى خدا نزد من است؛ و نه علم غيب مى‌دانم و شما را نمى‌گويم كه من فرشته‌ام؛ من پيروى نمى‌كنم مگر آن چه را كه به من وحى مى‌شود.

«قُل لآَّ أَمْلِكُ لِنَفْسِى نَفْعًا وَلَا ضَرًّا إِلَّا مَا شَآءَ اللَّهُ وَلَوْ كُنتُ أَعْلَمُ الْغَيْبَ لَاسْتَكْثَرْتُ مِنَ الْخَيْرِ وَمَا مَسَّنِىَ السُّوءُ إِنْ أَنَا إِلَّا نَذِيرٌ وَبَشِيرٌ لّقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ». [٢]

بگو: من مالك هيچ سود و زيانى براى خويش نيستم- من براى خود جلب سود و دفع زيان نتوانم- مگر آن چه خداى خواهد، و اگر غيب مى‌دانستم هر آينه نيكى و خواسته بسيار گِرد مى‌آوردم (دارايى بسيار مى‌يافتم)، و هيچ بدى و گزندى به من نمى‌رسيد. من جز بيم دهنده و نويد رسانى براى مردمى كه ايمان بياورند، نيستم.

سوّم، آياتى كه گواهى مى‌دهند، كه هر چند علم غيب ويژه پروردگار متعال است، و امّا او برخى بندگانش را از آن برخوردار مى‌سازد:

«علِمُ الْغَيْبِ فَلَا يُظْهِرُ عَلَى‌ غَيْبِهِ‌ى‌ أَحَدًا * إِلَّا مَنِ ارْتَضَى‌ مِن رَّسُولٍ فَإِنَّهُ‌ و يَسْلُكُ مِن‌ م‌ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ مِنْ خَلْفِهِ‌ ى‌ رَصَدًا * لّيَعْلَمَ أَن قَدْ أَبْلَغُوا رِسلتِ رَبّهِمْ وَ أَحَاطَ بِمَا لَدَيْهِمْ وَ أَحْصَى‌ كُلَّ شَىْ‌ءٍ عَدَدَم‌ا». [٣] داناى نهان و ناپيداست، پس كسى را بر غيب خود آگاه‌

[١]. انعام، آيه ٥٠.

[٢]. اعراف، آيه ١٨٨.

[٣]. جن، آيات ٢٦ و ٢٧.