جنگ نكنيم در حالى كه ما از سرزمين‌مان رانده و از فرزندان‌مان دور مانده‌ايم؛ اما چون بر آنان جنگ مقرّر شد، جز تنى چند، روگرداندند و خداوند به (احوال) ستمكاران داناست. و پيامبرشان به آنان گفت: خداوند طالوت را به پادشاهى شما گمارده است؛ گفتند: چگونه او را بر ما پادشاهى مى‌تواند بود با آن كه ما از او به پادشاهى سزاوارتريم و گشايش مالى (هم) به او داده نشده است.

گفت: خداوند او را بر شما برگزيده و بر گستره دانش و تن او، افزوده است و خداوند پادشاهى خود را به هر كه خواهد مى‌دهد و خداوند نعمت گسترى داناست. و پيامبرشان به آنان گفت: نشانه پادشاهى او اين است كه «تابوتِ» (عهد) نزدتان خواهد آمد، كه در آن آرامش از سوى پروردگارتان [نهفته‌] است و [نيز] بازمانده‌اى از آن چه از خاندان موسى و هارون بر جاى نهاده‌اند، كه فرشتگان آن را حمل مى‌كنند. بى‌گمان در آن، براى شما از [حقّانيت طالوت‌] نشانه‌اى است اگر مؤمن باشيد.

الملَاء: گروه مردم، دسته، بزرگان قوم، همه قوم.

آن گاه كه بنى اسرائيل از شريعت خود منحرف شدند و خُلق و خوى و منش و رفتار خود را تغيير دادند، خداوند فلسطينى‌ها را بر ايشان مسلط ساخت، تا بر سرزمين‌شان چيره شدند و ايشان را از شهر و ديار خود بيرون راندند، و ميان پدران و پسران دورى و جدايى افكندند. و در پايان، «صندوق عهد» [١] را از

[١]. يكى از نعمت‌هاى پياپى كه خدا به بنى اسرائيل عطا كرد «صندوق عهد» يا «تابوت عهد» (ساخته شده از چوب) بود. اين صندوق در زندگى بنى اسرائيل داستانى عجيب دارد. گفته‌اند: همان صندوق بود كه مادر موسى او را در آن گذاشته و به دريا افكند، و پس از آن كه از آب گرفته شد در دستگاه فرعون نگاهدارى مى‌شد و سپس به دست بنى اسرائيل افتاد، و به آن تبرّك مى‌جستند. موسى عليه السلام الواح مقدس- تورات را با يادگارهايى از خود در آن نهاد و به وصىّ خود يوشع سپرد. و بعدها قسمتى از يادگارهاى خاندان موسى و خاندان هارون به آن افزوده شد. اين صندوق براى بنى اسرائيل مايه آرامش خاطر بود و تأثير روحى و روانى به ويژه، در جنگ‌هاى ميان آن‌ها و دشمنان، داشت كه با حمل آن در جلو لشكر توان روحى پيدا مى‌كردند، تا آن كه مدتى به دست دشمنان آن‌ها افتاد و سپس در زمان شموئيل يا سموئيل به آن‌ها بازگشت.