و به ديگر سخن: خواه اين آيه را مربوط به «خمسه طيبه» بدانيم و يا مربوط به همسران پيامبر، مفسران و محدثان اتفاق نظر دارند كه آيه (إِنَّما يُريدُ اللّهُ...) به صورت مستقل وجدا از ديگر آيات نازل شده است، خواه مربوط به دودمان على باشد خواه مربوط به همسران پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم).

و با اين اتفاق نظر در شيوه نزول آن، ديگر نمى توان با وحدت سياق استدلال كرد، و آن را قرينه اى بر مقصود دانست; زيرا فرض احاديث اين است كه اين آيه به طور مستقل نازل گرديده و به امر پيامبر در همين مورد نوشته شده است و در تاريخ قرآن اين مطلب نظاير زيادى دارد، يعنى آيه اى به طور مستقل نازل شده و به دستور پيامبر در سوره اى ضمن آيات معينى قرار گرفته است.[١]

اين كه مى گوييم: آيه تطهير آيه مستقلى است كه در اثناى آيات مربوط به همسران وارد شده، لطمه اى بر بلاغت قرآن وارد نمى سازد و طبرسى در مجمع البيان مى گويد: رسم عرب بليغ اين بود كه هنوز از بحث پيرامون موضوعى فارغ نشده، به بحث پيرامون موضوع ديگر مى پردازد آنگاه دو مرتبه به سخن نخست باز مى گردد.[٢]

[١] جلال الدين سيوطى در كتاب «الاتقان» ج١، ص ١٧٦، در فصل هجدهم كه در جمع و ترتيب قرآن سخن مى گويد از «ابن الحصار» نقل مى كند:«ترتيب السور ووضع الآيات مواضعها إنّما كان بالوحى كان رسول اللّه (صلى الله عليه وآله وسلم)يقول: «ضعوا آية كذا فى موضع كذا»:ترتيب سوره ها و قرارگيرى هر آيه در جاى خود از طريق وحى الهى انجام مى گرفت، و پيامبر مى فرمود: اين آيه را در اين جا قرار دهيد».
[٢] مجمع البيان، ج٨، ص ٣٥٧.