خدا كتاب و حكمت را بر تو فرو فرستاد و از آن جا كه جمله ى (وَكانَ فَضْلُ اللّهِ عَلَيْكَ عَظِيماً) پس از مسأله ى علم پيامبر وارد شده است، قطعاً ناظر به عظمت علم پيامبر خواهد بود و جايى كه خدا علم انسانى را بزرگ بخواند (تو خود حديث مفصل بخوان ازاين مجمل) اين در حالى است كه همين قرآن، علم مجموعه ى انسان ها را ناچيز دانسته و مى فرمايد:

(...وَما أُوتِيتُمْ مِنَ الْعِلْمِ إِلاّ قَلِيلاً).[٢]

د. آگاهى از غيب

بخش ديگرى از علم پيامبران را آگاهى آنان از اسرار پشت پرده و به اصطلاح «علم غيب» تشكيل مى دهد، و در اين رابطه آيات بسيارى وجود دارد كه ما در اين جا نمونه هايى را يادآور مى شويم:

١. خبر غيبى نوح از چگونگى نسل آينده

حضرت نوح پس از سال ها تبليغ و ارشاد، از هدايت قوم خود نااميد گشت و دست به نفرين آنها بلند كرد و چنين گفت:

[١] نساء/١١٣.
[٢] اسراء/٨٥.