انديشه هاى جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٤٢٢
از آنان قبلاً اين جمله ها را نقل مى كند:
از صاحب قاموس اللغه نقل مى كند: «وللنبى أزواجه وبناته: اهل بيت پيامبر همسران و دختران او است».
از شارح قاموس نقل مى كند: «والأهل للرجل زوجه و يدخل فيه أولاده»: «اهل مرد همسر او است و فرزندان نيز در «اهل» داخل مى باشند».
از لسان العرب نقل مى كند:«اهل الرجل أخص الناس به: خصيصان مرد را اهل مى نامند».
در مجمع البحرين مى گويد:«أهل الرجل آله وهم أشياعه وأتباعه».
در اقرب الموارد مى گويد: «أهل الرجل عشيرته وأقرباه».
خلاصه: اگر نگوييم اهل بيتِ انسان تنها كسانى هستند كه پيوند ثابت و استوارى با مرد دارند، قطعاً عكس آن را نيز نمى توان گفت(يعنى اين لفظ همسران را در درجه نخست و فرزندان را در دوم ـ آن هم به صورت مجاز ـ شامل مى گردد) و اگر برخى از لغويين «اهل الرجل» را به همسر تفسير كرده اند، هدف بيان مثال و نمونه است و گرنه هر فردى كه به نوعى با مرد خانه پيوندى داشته باشد، همگان «اهل بيت مرد» مى باشند.
خلاصه: فرزندان انسان«اهل بيت» مرد به شمار مى روند. سخن درباره ى همسران است و از نظر لغت و قرآن نيز اين لفظ آنها را در بر مى گيرد به گواه اين آيات:
(...إِنّا مُنَجُّوكَ وَأَهْلَكَ إِلاَّ امْرَأَتَكَ كانَتْ مِنَ الْغابِرينَ) .[١]
«ما تو وكليه اهل خانه تو را نجات خواهيم داد، جز همسرت كه از هلاك شوندگان است».
[١] عنكبوت/٣٣.