نوع بشرى قانونى جامع و كامل لازم است و آن جز در شرايع آسمانى كه به وسيله ى پيامبران عرضه مى شود تحقق نمى يابد از اين جهت بايد از جانب خدا پيامبرانى اعزام شوند و با تشريع كامل به حفظ نظام و بقاى نوع كمك نمايند.[١]

اين بود بيان دو راهى كه متكلمان وحكيمان الهى درباره ى لزوم بعثت پيموده اند و ما به صورت فشرده و در عين حال روشن و گويا نقل كرديم، علاقمندان مى توانند براى توضيح بيشتر به مدارك ياد شده در پاورقى مراجعه نمايند.

در اينجا مناسب است روايتى را كه از امام صادق (عليه السلام) درباره ى لزوم بعثت پيامبران نقل گرديده است يادآور شويم كه به گونه اى به هر دو شيوه يا دليل متكلمان وحكيمان در مورد لزوم نبوت اشاره دارد.

هشام بن حكم گويد: زنديقى از امام صادق (عليه السلام) سؤال كرد، كه شما از چه راهى نبوت پيامبران را اثبات مى كنيد؟ امام در پاسخ فرمود: «ما پس از آن كه اثبات كرديم كه براى ما آفريدگارى متعالى است كه انسان ها نمى توانند او را مشاهده نمايند، و با او به طور مستقيم محسوس ارتباط برقرار نمايند، و از طرفى او آفريدگارى حكيم است، نتيجه مى گيريم كه او فرستادگانى دارد كه مصالح و منافع انسان ها و هر كارى را كه انجام آن مايه ى بقاى زندگى و ترك

[١] اشارات، ج٣، ص ٣٧١; تلخيص المحصل ط : تهران، مؤسسه ى مطالعات اسلامى، ص ٣٦٣; كشف المراد ط: قم، مصطفوى، ص ٢٧١; اللوامع الالهية ط: تبريز، ص ١٦٧; المغنى ط: مصر، ج١٥، ص ١٩ـ٩٥; شرح اصول خمسه ط: قاهره، ص ٥٦٣ ورسالت جهانى پيامبران، ص ٢٩ـ٤٣.