پاسخ: شكى نيست كه وحدت سياق يكى از امارات كشف مراد است، و پيوسته ما از مطالب قبل و بعد سخن متكلم، مقصود او را به دست مى آوريم، ولى وحدت سياق آنجا گواه بر مقصود متكلم است كه دليل قوى تر و نيرومندترى بر خلاف آن در كار نباشد در حالى كه در آيه مورد بحث جريان چنين است; زيرا احاديث متواتر و يا مافوق آن گواهى مى دهند كه آيه «تطهير» به صورت آيه مستقل نازل شده و در ذيل آيه ى سى وسوم قرار گرفته است و هرگز متمم آن نمى باشد چيزى كه بر استقلال آن گواهى مى دهند سه مطلب است:

گواه نخست بر استقلال نزول آيه

احاديث فزون از حد(خواه بگوييم كه اين آيه مربوط به خمسه ى طيبه است يا غير آن) همگى به نزول استقلالى آن (نه نزول آن ضمن آيات مربوط به همسران پيامبر) گواهى مى دهند و مى گويند: آيه (إِنَّما يُريدُ اللّهُ...) در خانه ى (امّ سلمه) آنگاه كه فاطمه (سلام اللّه عليها) غذايى پخت...، نازل گرديد و يا مى گويند اين آيه درباره ى على و فاطمه و... نازل گرديده است و يا پيامبر مدت مديدى درِ خانه ى زهرا را مى زد و اين آيه را مى خواند....

در تمام اين احاديث به استقلال آيه و جدايى آن از آيات مربوط به همسران پيامبر تصريح شده است و در هيچ يك از اين روايات به نزول آن ضمن آيات مربوط به همسران پيامبر، تصريح و يا اشاره اى نشده است، حتى افراد شاذى مانند «عكرمه» و «عروه» كه مى گويند درباره ى زنان پيامبر نازل شده، آيه