ومال آنان دفاع كند. پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم) رضايت خود را اعلام كرد، قرار شد هر سال برابر پرداخت يك مبلغ جزيى، از مزاياى حكومت اسلامى برخوردار گردند، سپس پيامبر(صلى الله عليه وآله وسلم)فرمود: «عذاب سايه ى شوم خود را بر سر نمايندگان مردم نجران گسترده بود واگر از درِ ملاعنه ومباهله وارد مى شدند، صورت انسانى خود را از دست داده و از آتشى كه در بيابان بر افروخته مى شد، مى سوختند و دامنه ى عذاب به سرزمين «نجران» كشيده مى شد».

از عايشه نقل شده است روز مباهله پيامبر اسلام (صلى الله عليه وآله وسلم) چهارتن همراهان خود را زير عباى مشكى رنگى وارد كرد و اين قسمت از آيه٢٣ سوره ى احزاب را تلاوت نمود:

(إِنَّما يُرِيدُ اللّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً).

سپس زمخشرى وارد بيان نكات آيه مباهله شده ودر پايان بحث مى نويسد:«سرگذشت مباهله ومفاد اين آيه بزرگترين گواه بر فضيلت اصحاب كساء بوده وسندى زنده بر حقانيت آيين اسلام است».[١]

صلحنامه اى به امضاى طرفين

هيئت نمايندگى نجران از پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم) درخواست كردند، كه مقدار ماليات سالانه آنان در نامه نوشته شود ودر آن نامه امنيت منطقه ى نجران از طرف پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم) تضمين گردد، اميرمؤمنان به فرمان پيامبر نامه ى زير را نوشت:

«به نام خداوند بخشنده ى مهربان، اين نامه اى است از محمّد رسول خدا به

[١] كشّاف، ج١، ص٣٢٨.«لينبه على لطف مكانهم، وقرب منزلتهم...».