انديشه هاى جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٧٨

عزم در لغت و قرآن

عزم در لغت يك معنى بيش ندارد و آن قطع و بريدن است و اگر هم به تصميم جدى عزم مى گويند به خاطر اين است كه: تصميم، حيرت و شك را قطع كرده و نابود مى سازد و اين معنى از فرهنگ هاى معروف لغت عرب استفاده مى شود.[١]

و عزم در قرآن نيز در همان تصميم قطعى وجدى كه در لغت عرب به آن «عقد القلب» مى گويند به كار رفته است و آيات قرآن بر اين مطلب گواهى مى دهند:

١. (...فَإِذا عَزَمَ الأَمْرُ ...).[٢]

«هر موقع تصميم، قطعى شد».

٢. (...فَإِذا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللّهِ...).[٣]

«هرگاه تصميم گرفتى بر خدا توكل كن».

٣. (وَإِنْ عَزَمُوا الطَّلاقَ...) .[٤]

«هرگاه تصميم برجدايى گرفتند».

٤. (...وَ لا تَعْزِمُوا عُقْدَةَ النِّكاحِ...) .[٥]

«نكاح را قطعى نسازيد تا عدّه ى آنان تمام گردد».

٥. (...وَإِنْ تَصْبِرُوا وَتَتَّقُوا فَإِنَّ ذلِكَ مِنْ عَزْمِ الأُمُورِ). [٦]