انديشه هاى جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٤٠٨
چگونگى دلالت آيه بر عصمت امام
بحث هاى پيشين كه پيرامون آيه صورت گرفت، دلالت آيه را بر لزوم عصمت در امام آشكار مى سازد.
اينك بيان اجمالى:
١. امام، پيشوا و الگو است و فرد غير معصوم نمى تواند اسوه و الگو باشد و به ديگر سخن بايد امت رفتار و گفتار خود را با رفتار و گفتار امام خود تطبيق كند و فرد غير پيراسته از گناه و خلاف، چگونه مى تواند براى اين كار الگو و نمونه شمرده شود؟
٢. امام يك فرد مطاع است كه بدون قيد و شرط و بدون چون و چرا اطاعت او لازم و واجب است; چنين مطاعى كه اطاعت او بدون قيد و شرط واجب باشد، جز فرد معصوم نمى تواند باشد.
٣. آيه با صراحت كامل، محروميت ظالمان را از نيل به اين منصب اعلام داشته است و در بحث قبل به صورت كامل توضيح داده شد كه درخواست ابراهيم فقط درباره ى يك گروه پذيرفته شده است و آن گروهى است كه در صفحه زندگى آنان هيچ گونه نقطه ضعفى وجود نداشته باشد و ديگر گروه ها هر چند در حال تصدى طاهر و تايب باشند، مشمول نفى الهى مى باشند.[١]
آيه تطهير يكى از دلايل عصمت «اهل بيت»
آشنايان با قرآن، با آيه «تطهير» كمال آشنايى را دارند، حتى معمولاً آن
[١] منشور جاويد، ج٥،. ص ٢١٤ ـ ٢٧٨.