انديشه هاى جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٦٣

يُحِبُّ المُقْسِطينَ).[١]

«اگر در ميان آنان داورى كردى به عدل داورى كن، خدا دادگران را دوست دارد».

و در آيه ديگر مى فرمايد:

(...فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ بِما أَنْزَل اللّهُ...) .[٢]

وباز مى فرمايد:

(وَأَنِ احْكُمْ بَيْنَهُمْ بِما أَنْزَل اللّهُ ...) .[٣]

از مجموع اين آيات، و آياتى كه در باره ى حكم و داورى پيامبران وارد شده است، مى توان نتيجه گرفت كه يكى از انگيزه هاى برانگيخته شدن پيامبران، داورى در خصومات و مرافعات، وبه يك معنى رفع اختلاف در موضوعات بوده است با اين تفاوت كه گاهى پيامبران براى تبيين احكام كلى و رفع اختلاف در اين مورد مبعوث شده اند، و گاهى براى رفع اختلاف در موارد جزيى، يعنى مرافعات و منازعات در موضوعات، و سرانجام هر دو نوع اختلاف دو رويه از يك سكه اند كه بعثت پيامبران را به دنبال داشته است.

انگيزه ى چهارم: اجراى قسط در ميان بشر

در برخى از آيات انگيزه ى بعثت پيامبران و فرو فرستادن كتاب هاى آسمانى تحقق قسط در ميان مردم بيان شده است چنان كه مى فرمايد: