تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٦٦ - کلمهها

کلمه‌ها

أشد: محکمتر. شدّ در اصل به معنی محکم بستن است.
سمکها: سمک (بر وزن عقل): سقف، ارتفاع «سمک السماء»: آسمان را بالابرد و مرتفع کرد، سقف خانه را «سمک البیت» گویند.
سواها: تسویه به معنی ساختن و پرداختن است «سواها»: ساخت آن را.
اغطش: غطش (بر وزن عقل): تاریک شدن. «غطش اللیل غطشا: اظلم» اغطاش، لازم و متعدی هر دو آمده است «اغطش»: تاریک گردانید.
ضحیها: ضحی: نور. راغب و دیگران انتشار نور آفتاب و گسترش شعاع آن گفته‌اند.
دحاها: طبرسی فرموده: دحو و دحی به معنی بسط کردن و گستردن است، جوهری گستردن و غلطانیدن گفته است در نهج البلاغه خطبه ٨٩ فرموده «و سکنت الارض مدحوّة فی لجّة طیّارة» یعنی زمین به حالت گسترده در دریایی مواج و روان آرام گرفت در خطبه ٧٠ فرموده است: «اللهم داحی المدحوات و داعم المسموکات ای خدایی که گسترنده گسترده‌ها و بر پا کننده بالا رفته‌هایی.
«دحاها» گسترانید آن را.
مرعی: چراگاه. رعی به معنی مراعات و محافظت است، چراگاه را از