تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٣٦٦ - شرحها

شرحها

١ و ٢- لِإِیلافِ قُرَیْشٍ إِیلافِهِمْ رِحْلَةَ الشِّتاءِ وَ الصَّیْفِ لام در «لایلاف» برای تعلیل و متعلّق به فَلْیَعْبُدُوا است، فاعل ایلاف، اللَّه است، قریش مفعول اول و لفظ «رحلة» محذوف، مفعول دوم آن می‌باشد یعنی:
قریش عبادت کنند خدا را به علّت آنکه خدا آنها را در مسافرت زمستان و تابستان با مردم الفت داده است.
إِیلافِهِمْ ... بدل است از لِإِیلافِ قُرَیْشٍ که آن را بیان و تفسیر می‌کند.
٣ و ٤- فَلْیَعْبُدُوا رَبَّ هذَا الْبَیْتِ الَّذِی أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ وَ آمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ آیه دوم وصف «رب» است و در عین حال «لیعبدوا» را توجیه می‌کند، نکره آمدن «جوع و خوف» برای تشدید است یعنی به وسیله مسافرت زمستان و تابستان آنها را از گرسنگی شدیدی طعام داد و نیز از ترس بزرگی ایمن گردانید، در جای دیگر به این امتنان چنین اشاره شده است: أَ وَ لَمْ یَرَوْا أَنَّا جَعَلْنا حَرَماً آمِناً وَ یُتَخَطَّفُ النَّاسُ مِنْ حَوْلِهِمْ عنکبوت/ ٦٧ از این آیه معلوم می‌شود: روزگاری که مردم از اطراف مکه ربوده می‌شدند و امنیتی نداشتند اهل مکه در حرم امن خدا راحت بودند و در آیه دیگر آمده: أَ وَ لَمْ نُمَکِّنْ لَهُمْ حَرَماً آمِناً یُجْبی إِلَیْهِ ثَمَراتُ کُلِّ شَیْ‌ءٍ قصص/ ٥٧ این آیه گذشته از ایمنی به مسئله وفور نعمت در مکه و اینکه میوه‌ها و ثمرات از هر جا بآنجا می‌آید، اشاره می‌کند، اینها همه به برکت کعبه بود علی هذا لازم بود پروردگار کعبه