تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٢٤ - شرحها

کلمه‌ها

فواکه: هر چیز خوردنی و لذت بخش، مفرد آن فاکهه است، فیومی در مصباح گوید: فاکهه هر آن چیزی است که با خوردن آن متنعم شوند، خشک باشد یا تر، در اقرب الموارد نقل شده: «الفاکهة ما یتنعّم با کله» این معنی با آیات سازگار است، بعضی آن را میوه‌ها به استثنای انار و انگور گفته‌اند هنیئا: هنأ: گوارا بودن، هنی‌ء: گوارا.

شرحها

در این آیات، به پاداش اهل ایمان مختصر اشاره‌ای شده، آن گاه حالات اهل عذاب تعقیب گردیده است.
٤١- ٤٥- إِنَّ الْمُتَّقِینَ فِی ظِلالٍ وَ عُیُونٍ وَ فَواکِهَ مِمَّا یَشْتَهُونَ کُلُوا وَ اشْرَبُوا هَنِیئاً بِما کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ إِنَّا کَذلِکَ نَجْزِی الْمُحْسِنِینَ. وَیْلٌ یَوْمَئِذٍ لِلْمُکَذِّبِینَ
لفظ ظلال و عیون هر دو نکره‌اند و دلالت بر تفخیم دارند، «فواکه» تقدیرش «فی فواکه» است، بِما کُنْتُمْ ... حاکی است که علّت نعمتهای بهشتی اعمال دنیاست کُلُوا وَ اشْرَبُوا برای افاده اباحه است و می‌شود حاکی از همه تصرفات در بهشت باشد تکذیب در ذیل آیات شاید در رابطه با نعمتهای بهشت است.
٤٦ و ٤٧- کُلُوا وَ تَمَتَّعُوا قَلِیلًا إِنَّکُمْ مُجْرِمُونَ وَیْلٌ یَوْمَئِذٍ لِلْمُکَذِّبِینَ امر اکل و تمتع برای وجوب نیست، بلکه بیان واقعیت است، که شما فقط مدتی می‌توانید از نعمت دنیا استفاده بکنید، إِنَّکُمْ مُجْرِمُونَ تعلیل قلیل