تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٣٣٠ - نظری به سوره مبارکه

سوره قارعه‌

اشاره

در مکه نازل شده و یازده آیه است‌

نظری به سوره مبارکه‌

١- سوره قارعه از لحاظ نزول سوره سی ام است که بعد از سوره قریش در مکه نازل شده و در ترتیب فعلی قرآن مجید سوره صد و یکم می‌باشد، دلیلی در دست نیست که بدانیم در کدام سال بعثت نازل گشته است.
٢- آیات آن در نقل قارئان کوفی و حجازی یازده و در نقل بصری و شامی هشت است زیرا که آنها الْقارِعَةُ مَا الْقارِعَةُ را یک آیه و ثَقُلَتْ مَوازِینُهُ خَفَّتْ مَوازِینُهُ را نیز یک آیه شمرده‌اند. «مجمع البیان» آن دارای سی و شش کلمه و صد و پنجاه و دو حرف است.
٣- علّت نامگذاری ظاهرا وقوع کلمه «القارعة» در اول آنست.
٤- سوره مبارکه در بیان قیامت و آخرین مسیر زندگی جهان است یک پارچه انذار و تبشیر می‌باشد و مقداری از مراحل قیامت کبری را بیان می‌کند.
به نظر می‌آید درباره قیامت گفتگویی میان مسلمانان بوده و یا از حضرت رسول صلّی اللَّه علیه و آله در رابطه با آن سؤالی شده و آن سبب نزول این سوره گشته است و اللَّه العالم.