تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ١٤٢ - شرحها

بار در قرآن مجید آمده است.
فکهین: فکه (بفتح اول و کسر دوم) بذله گو و متکبر. جمع آن فکهین است.
ثوب: ثواب در اصل به معنی رجوع است پاداش را از آن، ثواب گویند که به انسان بر می‌گردد، لذا به کیفر اعمال نیز اطلاق ثواب درست است، آن، در آیه به معنی مجازات می‌باشد.

شرحها

این آیات حاکی است: آنهایی که در این دنیا به اهل ایمان مسخره می‌کنند و ایمان و توحید را به باد استهزا می‌گیرند، روز قیامت از طرف مؤمنان مسخره می‌شوند و با کاری که خود در دنیا انجام داده‌اند مجازات می‌شوند، مشرکان وقتی که مؤمنان را می‌دیدند به آنها می‌خندیدند و آنها را به یکدیگر با اشاره چشم نشان می‌دادند و چون پیش خانواده خویش می‌رفتند به آن کار افتخار می‌کردند لذا در آخرت به همان کار گرفتار خواهند شد، شاید این آیات برای تسلیت اهل ایمان و موعظه کفار آمده باشد.
٢٩ و ٣٠- إِنَّ الَّذِینَ أَجْرَمُوا کانُوا مِنَ الَّذِینَ آمَنُوا یَضْحَکُونَ وَ إِذا مَرُّوا بِهِمْ یَتَغامَزُونَ این آیه بیان حال مجرمین است، به نظر می‌آید «کانوا» منسلخ از زمان و به معنی «هستند» است لفظ «من» در «من الذین» نشان می‌دهد که منشأ خنده کفار، مؤمنان است، در لغت آمده: «ضحک منه، به، علیه» فاعل «مروا» جمله الَّذِینَ آمَنُوا است منظور از «یتغامزون» اشاره به طور استهزاء و تحقیر است.