تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٢٠٦ - نظری به سوره مبارکه

سوره فجر

اشاره

در مکه نازل شده و سی آیه است‌

نظری به سوره مبارکه‌

١- فجر دهمین سوره است که بعد از سوره «و اللیل» در مکه نازل گردید اگر این نقل قطعی باشد، باید در سال دوم یا سوم بعثت نازل شده باشد، در ترتیب فعلی قرآن کریم سوره هشتاد و نهم است.
٢- عدد آیات آن به نقل قارئان کوفی سی آیه، به نقل حجازی‌ها سی و دو و به نقل بصری‌ها بیست و نه می‌باشد (مجمع البیان) در تفسیر خازن می‌گوید:
عدد کلمات آن صد و سی و نه و حروف آن پانصد و نود و هفت است.
٣- تسمیه آن به «فجر» به علت وقوع این کلمه در اول آنست، ظاهرا این نامگذاری توسط حضرت رسول اللَّه صلّی اللَّه علیه و آله بوده است.
٤- در فضیلت آن روایاتی از معصومین علیهم السّلام نقل شده که لازم است به بعضی از آنها اشاره شود، صدوق علیه الرحمه در ثواب الاعمال از داود بن فرقد از امام صادق علیه السّلام نقل کرده که فرمود: سوره فجر را در نمازهای واجب و مستحبّ خود بخوانید که آن سوره حسین بن علی علیهما السّلام است، هر که آن را بخواند در قیامت با حسین علیه السّلام خواهد بود در درجه او در بهشت:
«قال: اقرءوا سورة الفجر فی فرائضکم و نوافلکم فانها سورة الحسین بن علی علیه السّلام من قرأها کان مع الحسین علیه السّلام یوم القیامة فی درجة من الجنة ان اللَّه عزیز حکیم»
به نظر می‌آید: نظر امام علیه السّلام به آیه یا أَیَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ است که به امام حسین علیه السّلام تطبیق می‌شود.