تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ١٩٥ - نظری به سوره مبارکه

سوره غاشیه‌

اشاره

در مکه نازل شده و بیست و شش آیه است‌

نظری به سوره مبارکه‌

١- غاشیه شصت و هفتمین سوره است که بعد از سوره ذاریات در مکه نازل گردید، احتمال دارد که حدود سال دهم بعثت نازل شده باشد [١] در ترتیب فعلی قرآن مجید سوره هشتاد و هشتم است.
٢- عدد آیات آن به اتفاق قراء بیست و شش آیه است، در تفسیر خازن آمده که عدد کلمات آن نود و دو و حروف آن سیصد و هشتاد و یک می‌باشد.
٣- تسمیه آن به «غاشیه» به علت وقوع این کلمه در اول آنست از باب «تسمیه کل باسم جزء» ظاهر آنست که این نامگذاری توسط حضرت رسول اللَّه بوده است، در روایتی از حضرت صادق علیه السّلام نام آن هَلْ أَتاکَ حَدِیثُ الْغاشِیَةِ می‌باشد (مجمع البیان).
٤- همه ارباب تفسیر آن را مکی گفته‌اند، سیاق و مطالب آیاتش شاهد این مطلب است که سوره‌های مکی بیشتر جنبه عقیدتی دارند و در زمینه توحید، معاد نبوت، نظام حاکم بر جهان و امثال آن صحبت می‌کنند.
٥- شأن نزولی برای سوره، نقل نشده است، مطالب عالیه آن نشان می‌دهد که وضع آن روز اسلام و هدایت انسانها مقتضی آن بوده که این سوره مبارکه نازل شود و گوشه‌ای از نظام اتم کائنات و آخرین مسیر حیات بشری را روشن نماید.