تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٣٠٥ - نظری به سوره مبارکه

سوره بینه‌

اشاره

در مدینه نازل شده و هشت آیه است‌

نظری به سوره مبارکه‌

١- سوره بینه چهاردهمین سوره است که بعد از سوره طلاق در مدینه نازل گردید [١] امّا در کدام سال از هجرت نازل گردید معلوم نیست، در ترتیب فعلی قرآن مجید سوره نود و هشتم است.
٢- عدد آیات آن به نقل قرائت بصری نه و در قرائت دیگران از جمله قرائت کوفی هشت است، زیرا که قارئان بصری در مُخْلِصِینَ لَهُ الدِّینَ ایستاده و آن را یک آیه شمرده‌اند ولی دیگران تا دِینُ الْقَیِّمَةِ را یک آیه گفته‌اند. در تفسیر خازن آمده: این سوره دارای نود و چهار کلمه و سیصد و نود و نه حرف است.
٣- آن را سوره «لم یکن»، سوره بریه، سوره بینه و سوره قیامت خوانده‌اند، در روایاتی که از رسول خدا و ائمه هدی صلوات اللَّه علیهم وارد شده، سوره «لم یکن» نامیده شده:
«عن ابی جعفر علیه السّلام من قرء سورة لم یکن کان بریئا من الشرک ...».
٤- مطالب سوره با مکی و مدنی بودن هر دو سازش دارد، ولی سیاق آیاتش به مدنی بودن بیشتر شباهت دارد، چنان که در المیزان آمده است طبرسی فرموده:
مدنی است و به قولی در مکه نازل شده است.