تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٣٣٣ - شرحها

شرحها

در این آیات مقداری از ویرانی و زیر و رو شدن نظام کنونی شرح داده شده سپس نیکوکاران تبشیر و بدکاران انذار شده‌اند.
١- ٣- الْقارِعَةُ مَا الْقارِعَةُ وَ ما أَدْراکَ مَا الْقارِعَةُ.
این آیات در بالاترین سطحی وقوع قیامت را مجسم می‌کند، الف و لام «القارعه» برای عهد است یعنی آن کوبنده وحشتناک. مَا الْقارِعَةُ خبر «القارعة» است جمله وَ ما أَدْراکَ ... ترسیم عظمت آن است، این کلمه در سوره حاقه/ ٤ نیز درباره قیامت آمده است.
٤ و ٥- یَوْمَ یَکُونُ النَّاسُ کَالْفَراشِ الْمَبْثُوثِ وَ تَکُونُ الْجِبالُ کَالْعِهْنِ الْمَنْفُوشِ
ظرف «یوم» متعلق است به فعل مقدر یعنی: «اذکر یوم یکون ...» منظور از آیه اول ظاهرا خروج انسانها از قبور است بدون رویه و در هم و برهم، در آیه دیگر آمده: یَخْرُجُونَ مِنَ الْأَجْداثِ کَأَنَّهُمْ جَرادٌ مُنْتَشِرٌ قمر/ ٧ همانطور که با آمدن بهار، تخمهایی که در بطن زمین انباشته شده‌اند درهم و برهم می‌رویند، چه حالت وحشتناکی؟!! کوه‌ها همانطور که اکنون رنگارنگ هستند آن روز نیز غبار شده آنها رنگ رنگ خواهد بود امّا با حجمی بسیار بزرگ. تنییر کوه‌ها در آیات دیگر نیز آمده است.
٦- ٩- فَأَمَّا مَنْ ثَقُلَتْ مَوازِینُهُ فَهُوَ فِی عِیشَةٍ راضِیَةٍ وَ أَمَّا مَنْ خَفَّتْ