تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٣١٥ - اشاره

[سوره الزلزلة (٩٩): آیات ١ تا ٨]

اشاره

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ
إِذا زُلْزِلَتِ الْأَرْضُ زِلْزالَها (١) وَ أَخْرَجَتِ الْأَرْضُ أَثْقالَها (٢) وَ قالَ الْإِنْسانُ ما لَها (٣) یَوْمَئِذٍ تُحَدِّثُ أَخْبارَها (٤)
بِأَنَّ رَبَّکَ أَوْحی لَها (٥) یَوْمَئِذٍ یَصْدُرُ النَّاسُ أَشْتاتاً لِیُرَوْا أَعْمالَهُمْ (٦) فَمَنْ یَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ خَیْراً یَرَهُ (٧) وَ مَنْ یَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ شَرًّا یَرَهُ (٨)
به نام خدای رحمان رحیم
١- وقتی که زمین با لرزه خاص خود بلرزد
٢- و زمین بارهای خویش را خارج کند
٣- انسان می‌گوید: چه شده بر این زمین؟
٤- آن روز خبرهای خود را حکایت خواهد کرد
٥- زیرا که پروردگارت به او دستور داده است
٦- آن روز مردم بطور پراکنده خارج می‌شوند تا اعمال خویش را ببینند.
٧- هر که هموزن ذره‌ای عمل خوبی کرده آن را می‌بیند.
٨- و هر که هموزن ذره‌ای عمل بدی کرده آن را می‌بیند