تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٣٧٦ - کلمهها

[سوره الکوثر (١٠٨): آیات ١ تا ٣]

اشاره

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ
إِنَّا أَعْطَیْناکَ الْکَوْثَرَ (١) فَصَلِّ لِرَبِّکَ وَ انْحَرْ (٢) إِنَّ شانِئَکَ هُوَ الْأَبْتَرُ (٣)
به نام خدای رحمان رحیم
١- ما به تو کوثر عطا کرده‌ایم
٢- پس به پروردگارت نماز بخوان و قربانی کن
٣- حقا که دشمن تو، همو بی‌دنباله است‌

کلمه‌ها

کوثر: کثرت فزون از حدّ. خیر کثیر. زمخشری گوید: «الکوثر:
المفرط الکثرة». راغب گوید: «تکوثر الشی‌ء» یعنی: تا آخرین حدّ زیاد شد. طبرسی فرماید: کوثر چیزی است که کثرت از شأن آنست و به معنی خیر کثیر باشد.
انحر: یعنی: قربانی کن. یا در نماز دستهایت را تا محاذی گوش بالا کن. راغب گوید: نحر محل گردن بند از سینه است «نحر البعیر» از آن گویند که از آن محل نحرش کنند. در لغت آمده: نحر بالای سینه، جمع آن نحور است.
شانی: دشمن دارنده، کینه‌ورز، شنأ (بر وزن عقل) بغض و عداوت «شناه شنا: ابغضه»