تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٣٦٣ - نظری به سوره مبارکه

سوره قریش‌

اشاره

در مکه نازل شده و چهار آیه است‌

نظری به سوره مبارکه‌

١- سوره قریش بیست و نهمین سوره است که بعد از سوره تین در مکه نازل گردید، در ترتیب فعلی قرآن مجید سوره صد و ششم است، مطلب سوره نشان می‌دهد: آن در وقتی نازل شد که رسول خدا صلّی اللَّه علیه و آله دعوت خویش را آشکار کرده بود ولی در چه سالی نازل گردید، دلیلی در دست نیست.
٢- قارئان حجاز آیات آن را پنج دانسته و الَّذِی أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ را یک آیه شمرده‌اند ولی دیگران از جمله قارئان کوفی آن را چهار آیه گفته و از الَّذِی أَطْعَمَهُمْ تا آخر سوره را یک آیه حساب کرده‌اند، علّت اختیار قرائت کوفی را بارها گفته‌ایم.
٣- سوره مبارکه بی‌شک مکی است و کسی خلاف آن را نگفته است.
٤- علّت نامگذاری وقوع کلمه قریش یا «لایلاف» در اول آنست، طبرسی آن را سوره «لایلاف» گفته است ولی در روایات لِإِیلافِ قُرَیْشٍ خوانده شده است.
٥- در تفسیر سوره «و الضحی» در «نکته‌ها» مفصلا شرح داده‌ایم که سوره فیل و لایلاف در نماز به جای یک سوره خوانده می‌شوند، به آنجا رجوع شود.
٦- این سوره در مقام امتنان بر قوم قریش است و از آن نتیجه می‌گیرد که باید در مقابل این امتنان، پروردگار کعبه را عبادت کنند که آنها را به برکت