تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٣٨٨ - شرحها

[سوره النصر (١١٠): آیات ١ تا ٣]

اشاره

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ
إِذا جاءَ نَصْرُ اللَّهِ وَ الْفَتْحُ (١) وَ رَأَیْتَ النَّاسَ یَدْخُلُونَ فِی دِینِ اللَّهِ أَفْواجاً (٢) فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّکَ وَ اسْتَغْفِرْهُ إِنَّهُ کانَ تَوَّاباً (٣)
به نام خدای رحمان رحیم
١- و چون دیدی که مردم گروه گروه
٢- به دین خدا داخل می‌شوند
٣- پروردگارت را تسبیح گوی و حمد کن و از او مغفرت بخواه که او بسیار توبه پذیر است‌

کلمه‌ها

افواج: دسته‌ها. گروه‌ها. مفرد آن فوج است. راغب گوید: جماعتی که به سرعت می‌روند.
تواب: بسیار توبه کننده که در خداوند عملا به معنای توبه پذیری است صیغه تواب در قرآن پیوسته وصف خدا آمده است مگر در آیه إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ التَّوَّابِینَ وَ یُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِینَ بقره/ ٢٢٢.

شرحها

در این سوره، خبر از آمدن فتح مکه و گسترش اسلام و قبول آن از جانب گروه‌ها و قبائل است، آن گاه به رسول خدا فرمان می‌دهد که پس از وقوع این