تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٢٩٦ - کلیات سوره مبارکه

سوره قدر

اشاره

در مکه نازل شده و پنج آیه است‌

کلیات سوره مبارکه‌

١- سوره قدر چنان که در مقدمه تفسیر گذشت بیست و پنجمین سوره است که بعد از سوره عبس در مکه نازل گردید، در ترتیب فعلی قرآن مجید سوره نود و هفتم است، بعید نیست که در حدود سالهای سوم یا چهارم بعثت نازل شده باشد [١].
٢- عدد آیات آن در قرائت مکی و شامی، شش و در قرائت دیگران پنج است، چون قارئان مکه و شام لَیْلَةُ الْقَدْرِ خَیْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ را دو آیه شمرده‌اند به نقل تفسیر خازن، کلمات آن سی و حروف آن صد و دوازده است.
٣- تسمیه آن به «قدر» بعلّت وقوع این کلمه در اول آنست وانگهی همه آن درباره قدر می‌باشد.
٤- درباره مکی و مدنی بودن این سوره اختلاف هست، بعضی مکی و بعضی مدنی گفته‌اند. حق این است که مطالب آن هم با مکی بودن می‌سازد و هم و با مدنی بودن.
المیزان فرموده: از اینکه از اهل بیت علیهم السّلام روایت شده: این سوره آن وقت نازل گردید که رسول خدا صلّی اللَّه علیه و آله در خواب دید بنی امیه در منبر او بالا می‌روند از دیدن آن غمگین گردید، خدا با این سوره او را تسلّی داد، تأیید می‌شود که سوره مدنی است.
ناگفته نماند: مطالب این سوره مانند مطالب اول سوره دخان است که در