تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ١٣٢ - شرحها

شرحها

در این آیات حقیقت عجیبی درباره گناهان بیان شده است و آن اینکه:
گناهان مانند آجرهای یک ساختمان است، همانطوری که ساختمان از آجرها به وجود می‌آید، گناهان نیز به شکل مصالح ساختمانی مجسم شده و زندانی به وجود می‌آورند که گناهکار در آن زندانی می‌شود، در این آیات، زندان کتاب خوانده شده و حروف و کلمات این کتاب همان اعمال است، علی هذا می‌شود یک ساختمان را کتاب نامید که حروف و کلمات آن آجرها و تیرها و درهای آن است در این زمینه روایتی هست که در ذیل کِتابَ الْأَبْرارِ لَفِی عِلِّیِّینَ خواهد آمد.
ایضا: در این آیات آمده است: علّت تکذیب قیامت از طرف مکذبین آنست که اعمال بد، قلوب آنها را عوض و تاریک کرده که نور حقیقت در آنها نفوذ نمی‌کند و گرنه به آن ایمان می‌آوردند، در نتیجه، آنها در آخرت از مواهب الهی در حجاب خواهند بود و به آنها گفته خواهد شد: این همان جهنم است که تکذیب می‌کردید.
این آیات نشان می‌دهد که اگر انسان، با انصاف به دلائل معاد گوش بدهد و در آنها دقت نماید، اعتقاد به معاد بر او آسان خواهد شد نه اینکه چیز ناممکنی است، ولی بدکاران در اثر لجاجت آن را تکذیب می‌کنند و پیش خدا معذور نمی‌باشند.