تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٨٠ - شرحها

ارزش است.
سفره: سفر (بر وزن عقل): آشکار کردن، پرده برداشتن. «السفر: کشف الغطاء» و به کسر سین به معنی کتاب و نامه است که حقائق و مطالب را روشن و آشکار می‌کند، سافر به معنی کتاب و نویسنده است «سفرة»: نویسندگان.
بررة: برّ به (فتح اوّل) نیکوکار و احسان کننده. جمع آن بر ره و ابرار است.

شرحها

در این آیات ماجرای آن مرد نابینا و موحد و تحقیر او و تکریم کافر نقل شده و این عمل مورد عتاب سخت قرار گرفته است، آن وقت گفته شده که همه در استفاده از دین خدا یکسانند، کسی را بر کسی در این کار مزیتی نیست و در آخر از قرآن و آنان که در ترویج قرآن می‌کوشند تجلیل شده است.
١ و ٢- عَبَسَ وَ تَوَلَّی أَنْ جاءَهُ الْأَعْمی لفظ أَنْ جاءَهُ تقدیرش: «لان جاءه» است و آن تعلیل عَبَسَ وَ تَوَلَّی می‌باشد یعنی به علت آمدن آن نابینا روترش کرد و از او اعراض نمود منظور از لی» اعراض از نابینا و عدم اعتنایی به او است.
٣ و ٤- وَ ما یُدْرِیکَ لَعَلَّهُ یَزَّکَّی أَوْ یَذَّکَّرُ فَتَنْفَعَهُ الذِّکْری جمله اول در صورتی است که اعمی قبلا پند گرفته است و با آمدن پیش؟؟ ت، عملی یاد می‌گیرد و با آن عمل خود را پاک می‌کند یا با یاد گرفتن؟؟ قلب او از جهل پاک می‌شود، جمله دوم در صورتی است که قبلا پند نگرفته؟؟ ن پند می‌گیرد و سپس از آن پند استفاده می‌کند و با عمل به آن پاک