تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٤٠٢ - کلمهها

[سوره الإخلاص (١١٢): آیات ١ تا ٤]

اشاره

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ
قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ (١) اللَّهُ الصَّمَدُ (٢) لَمْ یَلِدْ وَ لَمْ یُولَدْ (٣) وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ کُفُواً أَحَدٌ (٤)
به نام خدای رحمن رحیم
١- بگو: خدا بی همتاست
٢- خدا مقصود و ملجاء است
٣- نزائیده و زائیده نشده است
٤- کسی و چیزی همتای او نیست‌

کلمه‌ها

احد: بی همتا. باید دانست: احد گاهی در وحدت عددی استعمال می‌شود در اینصورت اسم است مانند إِذا حَضَرَ أَحَدَکُمُ الْمَوْتُ
بقره/ ١٨٠ و مانند وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ کُفُواً أَحَدٌ و گاهی در وحدت وصفی بکار می‌رود، در اینصورت وصف است به معنی بی همتا و و بی مانند و فقط بذات باری اطلاق می‌شود در آیات قرآن آن گاه که منظور آن بود که دوگانگی را از خدا نفی کند لفظ «واحد» بکار رفته است نظیر: وَ قالَ اللَّهُ لا تَتَّخِذُوا إِلهَیْنِ اثْنَیْنِ إِنَّما هُوَ إِلهٌ واحِدٌ