تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٣٩٩ - نظری به شأن نزول

سوره اخلاص‌

اشاره

در مکه نازل شده و چهار آیه است‌

نظری به سوره مبارکه‌

١- در مقدمه تفسیر گفته‌ایم: سوره اخلاص بیست و دومین سوره است که بعد از سوره «ناس» در مکه نازل گردید. در ترتیب فعلی قرآن مجید سوره صد و دوازدهم است.
٢- آن را سوره اخلاص و سوره توحید و سوره حمد نامیده‌اند ولی در روایات شیعه و اهل سنت قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ گفته شده است.
در مجمع البیان فرموده: در حدیث آمده که او (ظاهرا حضرت رسول صلّی اللَّه علیه و آله) سوره کافرون و قل هو اللَّه احد را، مقشقشتان می‌فرمود، این تسمیه برای آن بود که این دو سوره، انسان را از شرک و نفاق کنار می‌کنند «تقشقش المریض» آن وقت گویند که مریض از مرض شفا یابد. مقداری از روایات در فضیلت سوره در نکته‌ها خواهد آمد.
٣- عدد آیات آن در قرائت مکی و شامی پنج و در قرائت دیگران چهار آیه است زیرا قارئان مکی و شامی «لم یلد» را به تنهایی یک آیه شمرده‌اند.

نظری به شأن نزول‌

ناگفته نماند: مسئله خداشناسی یک امر فطری است، انسان از اول که چشم باز کرده به وجود خدا پی برده است، زیرا معمای هستی بدون اعتقاد به