تفسيراحسنالحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٣٩٤ - کلمهها
سورة لهب مکّیة و هی خمس آیات نزلت بعد سورة الفاتحة
[سوره المسد (١١١): آیات ١ تا ٥]
اشاره
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ
تَبَّتْ یَدا أَبِی لَهَبٍ وَ
تَبَّ (١) ما أَغْنی عَنْهُ مالُهُ وَ ما کَسَبَ (٢) سَیَصْلی ناراً ذاتَ
لَهَبٍ (٣) وَ امْرَأَتُهُ حَمَّالَةَ الْحَطَبِ (٤)
فِی جِیدِها حَبْلٌ مِنْ مَسَدٍ (٥)
به نام خدای رحمان رحیم
١- هلاک شد دو دست ابو لهب و هلاک شد ابو لهب
٢- ثروت و کسبش از هلاکت او کفایت نکرد
٣- حتما به آتش شعلهور داخل میشود
٤- زنش (نیز داخل آتش میشود) در حال هیزمکشی
٥- و در حالی که ریسمانی از لیف خرما به گردن دارد.
کلمهها
تبت: تب و تباب: خسران و زیان مستمر. مجمع البیان زیان مؤدی بر فساد گفته است «تبت» به خسران مستمر افتاد. جوهری هلاکت نیز گفته است.
ابی لهب: او پسر عبد المطلب بود، گویند: اسم او عبد العزی و کنیهاش ابو لهب بود و گویند: اسم او همان کنیهاش بود در مجمع البیان