تفسيراحسنالحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٣٥٨ - کلمهها
سورة الفیل مکّیة و هی خمس آیات نزلت بعد سورة الکافرون
[سوره الفیل (١٠٥): آیات ١ تا ٥]
اشاره
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ
أَ لَمْ تَرَ کَیْفَ فَعَلَ
رَبُّکَ بِأَصْحابِ الْفِیلِ (١) أَ لَمْ یَجْعَلْ کَیْدَهُمْ فِی
تَضْلِیلٍ (٢) وَ أَرْسَلَ عَلَیْهِمْ طَیْراً أَبابِیلَ (٣) تَرْمِیهِمْ
بِحِجارَةٍ مِنْ سِجِّیلٍ (٤)
فَجَعَلَهُمْ کَعَصْفٍ مَأْکُولٍ (٥)
به نام خدای رحمان رحیم
١- آیا ندانستی که پروردگار تو با اصحاب فیل چه رفتاری کرد؟
٢- آیا حیله آنها را در تباهی قرار نداد؟
٣- بر آنها پرندگان را دسته دسته فرستاد.
٤- میزدند آنها را با سنگهایی از سجیل.
٥- آنها را مانند زراعت چرا شده گردانید.
کلمهها
تضلیل: گمراه کردن همچنین است اضلال. یعنی: تدبیرشان را گمراه کرد که به هدف نرسید.
ابابیل:
دستهها. گروههای پراکنده کسایی گوید: مفرد آن ابول (بر وزن عجول) است
راغب گوید: مفردش ابیل و به قولی اسم جمع است مفرد ندارد، طبرسی فرموده:
«جماعات فی تفرقة زمرة