تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٢٩٩ - شرحها

شرحها

خلاصه آیات پنجگانه چنین است: ما قرآن را در شب قدر نازل کرده‌ایم آن شب از هزار شب بهتر است، در آن شب ملائکه و روح برای تمشیت هر کاری نازل می‌شوند، آن شب تا طلوع فجر سلامتی است، بیشتر آیات سوره از متشابهات است چنان که در اول سوره آل عمران ذیل آیه هفتم مفصلا در این زمینه سخن گفته‌ایم اکنون آیات را بررسی می‌کنیم و آنچه به نظرمان می‌آید می‌گوئیم و اللَّه اعلم.
١- إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِی لَیْلَةِ الْقَدْرِ.
ضمیر «انزلناه» راجع به قرآن است که از سیاق کلام فهمیده می‌شود، ظهور آیه در آنست که همه قرآن در شب قدر نازل شده است، المنار نظر می‌دهد که شروع نزول در شب قدر بوده است ولی این بر خلاف ظهور آیه است، در این باره در مقدمه تفسیر ذیل عنوان نزول دفعی و تدریجی قرآن و نیز در سوره دخان و قیامت سخن گفته‌ایم، تعیین شب قدر در «نکته‌ها» خواهد آمد.
لیله قدر یعنی چه؟ و چه چیزها در آن اندازه‌گیری می‌شود؟ در سوره حم دخان چنین آمده است: حم وَ الْکِتابِ الْمُبِینِ إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِی لَیْلَةٍ مُبارَکَةٍ إِنَّا کُنَّا مُنْذِرِینَ. فِیها یُفْرَقُ کُلُّ أَمْرٍ حَکِیمٍ أَمْراً مِنْ عِنْدِنا إِنَّا کُنَّا مُرْسِلِینَ رَحْمَةً مِنْ رَبِّکَ إِنَّهُ هُوَ السَّمِیعُ الْعَلِیمُ این آیات می‌گویند: قرآن در شب مبارکی نازل شده. و در آن هر کار حکیمانه و با مصلحت از همدیگر جدا می‌شود، ظاهرا مراد