تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٢٧٩ - کلمهها

کلمه‌ها

تین: انجیر. آن فقط یک بار در قرآن مجید آمده است.
زیتون: زیتون به درخت زیتون و میوه آن هر دو گفته می‌شود ولی به روغن آن زیت گویند.
طور: آن به مطلق کوه و نیز به کوه معروف صحرای سینا گفته می‌شود مراد در اینجا کوه سینا و محل نزول وحی بر موسی است.
سینین: سینا شبه جزیره‌ای است ما بین دریای مدیترانه و کانال سوئز و فلسطین و خلیج عقبه. ایضا سینا کوهی است در آن شبه جزیره به نام حوریب، شاید اضافه طور به «سینین» بیانیه باشد، به هر حال آن، دو ضبط دارد یکی «سینین» و دیگری سینا چنان که در سوره مؤمنان/ ٢٠ آمده است.
البلد: بلد: سرزمین، منظور از آن سرزمین مکه است چنان که خواهد آمد الْبَلَدِ الْأَمِینِ سرزمین امن و امان.
تقویم: معتدل کردن «قوم الشی‌ء: عدله» مراد از آن ظاهرا آماده کردن انسان برای هدایت خداوند و ارتقاء است که خدا او را در بهترین استعداد و صلاحیت ارتقاء آفریده است و شاید آماده بودن برای صعود و نزول هر دو مراد باشد چنان که در آیات بعدی است.
اسفل: سفل (بر وزن قفل): پائینی. پستی. سافل: پائین. اسفل: پائین‌تر.
سافلین: پستها. در قرآن مجید همه جا اسم تفضیل به جمع محلی بالف و لام اضافه شده است مانند: احکم الحاکمین. ارحم الراحمین.